كنجكاوي كودكانه اش باعث شد به روزگار پدر و مادرش دچارشود. از كودكي مصرف مواد را تجربه كرد، و این تجربه سبب از هم پاشيدگي زندگي اش شد. او در آن دوران درست و نادرست را نمي توانست تشخيص دهد. پس مقصر واقعي كيست ؟!

محمدرضای 33 ساله در مورد زندگيش چنين مي گويد :

از زمانيكه يادم مي آيد پدرو مادرم در كار خريد و فروش مواد مخدر بودند. هميشه كنجكاو بودم بدانم داخل آن بسته ها چيست؟ همان كنجكاوي كاردستم داد! يك روز كه كسي خانه نبود به سراغ بسته ها رفتم و در جايي خلوت به تقليد از والدينم شروع به مصرف آنها كردم.

 نمي دانستم چه عواقبي دارد فقط مي خواستم رفتار پدرو مادرم را تقليد كنم و آن شروعی برای ویرانی های زندگی ام بود.

 پس از مدتي پدرم دستگير شد ، مادرم براي تامين مخارج زندگي مجبور به كارگري در خانه مردم شد. آن زمان كوچك بودم و فقط حسرت زندگي راحت را مي خوردم.

همسايه ها به اعتياد من شك كرده بودند. مادرم نمي دانست كه من معتاد شدم. روزی داخل كوچه يكي از همسايه ها شروع به گشتن لباسهايم كرد و 11 بسته هروئين پيدا كرد. خيلي به او التماس كردم. او بسته ها را به مادرم نشان داد، مادرم كه خود  از زندگي خسته بود اهميتي به اعتياد من نداد.

پس از مدتي پدرم آزاد شد، نمي دانم به چه علت  ولی او مادرم را طلاق داد! و بعد قطعه زميني كه داشتيم فروخت و با پول آن يك ميني بوس خريد تا برادر بزرگم  با آن كار كرده  و مخارج خانه را تامين كند.

چون خودش مريض و از كارافتاده شده بود.

برادرم كه خود معتاد بود ابتدا كم و بيش مخارج  ما را تامين مي كرد ولي بعد از گذشت مدتی چيزي از درآمد ميني بوس را به ما نمي داد تا جايي كه پدرم مجبور شد براي تامين مخارج خانه و همچنين تامين مواد مخدرش دست به گدايي بزند.

 من هم به خاطر بي پولي تصميم به ترك مواد گرفتم، چند ماهي موفق شدم ولي باز هم به دام اعتياد افتادم. برادرم به همراه دوستانش در خانه كراك مصرف مي كردند ، وسوسه شدم و این بار  نوع و میزان موادمصرفی ام بالا رفت و مجبور شدم براي تامين مواد سرقت كنم.

همان بار اول دستگیر شدم. سه سال برایم زندان تعیین شد. بعد از آزادي ، دوباره با همان وضعیت قبلی مواجه شدم. بي پولي ، اعتياد و گرسنگي سبب شد تا اینکه دوباره مرتکب سرقت شوم. در اين سرقت نيز به دام افتادم و اين بارمحكوم به 15 ماه حبس شدم. اكنون ، روزهاي پایانی زندان را سپري مي كنم .

آيا از زندگي خاطره خوبي داري ؟

برادرزاده هايم را خيلي دوست دارم، جشن ازدواج آنها بهترين خاطره زندگيم بود و خدا را شكر مي كنم كه آنها در زندگي راه درست را انتخاب كردند زيرا هميشه آنها را نصيحت مي کردم تا به روزگار من دچار نشوند.

زندان را چگونه جايي مي بيني ؟

زندان مکانی ست براي خودسازي.  زيرا اينجا توانستم اعتيادم را ترك كنم و زندگي سالمی را بعد از سالها تجربه نمایم. اميدوارم بيرون از زندان بتوانم زندگي درست و آبرومندانه اي براي خود تشكيل دهم.

از تمامي مسئولين محترم زندان گرگان نهايت تشكر را دارم  که زمینه ای را فراهم آوردند تا ديگران با سرگذشت ما آشنا شوند و زندگي ما درس عبرتي براي آنها باشد.

مواردی که در این گزارش می توان به آنها پرداخت عبارتند از:

- انحراف والدین  زمینه  بسیار مساعدی را برای بزهکاری فرزندان فراهم می آورد. کودکان بیش از آنکه از گفتار و هشدارهای والدین تاثیر بگیرند، از رفتارو عملکرد آنها تاثیر می پذیرند. طوری که در این گزارش نیز به وضوح شاهد آن بودیم.

- حضور در زندان ، افراد خانواده را بشدت در معرض آسیبهای اجتماعی قرار می دهد. طوری که اعضای خانواده به منظور رهایی از فشارهای اقتصادی و دیگر مسائل مرتبط، در مسیر انحراف قرار می گیرند. همانگونه که مشاهده شد پدر این خانواده پس از آزادی از زندان، مجبور شد به دلایلی از همسرش طلاق بگیرد.

- نکته سومی که می توان به آن اشاره نمود اینست که بسیاری از زندانیان پس از آزادی، مرتکب جرم جدید شده و دوباره به زندان باز می گردند. از دیدگاههای مختلفی  این موضوع را می توان بررسی نمود. ولی  آنچه که بیش از همه نمود دارد اینست که نهادهای حمایتی جامعه همچنان در ارایه خدامات به این قشر از آسیب دیدگان اجتماعی دچار نارسایی هایی هستند و از طرف دیگر فرایند باز اجتماعی شدن زندانیان  و آماده سازی آنان برای بازگشت به جامعه با کاستی های فراوانی مواجه بوده وموضوعی است که به سرمایه گذاری های مالی و انسانی بیشتری در این بخش نیاز دارد.

با تشکر صمیمانه از کلیه عزیزانی که ما را در تهیه این گزارش یاری نموده و بستری را مهیا نمودند تا با اطلاع رسانی صحیح موضوعات را با آحاد جامعه عرضه نماییم.

امان محمد ایری