آرشیو اخبار آرشیو اخبار
خروجی خبرخوان خروجی خبرخوان اخبار
جستجو برای      
مقالات

اختلال نارسایی توجه/فزون کنشی (ADHD) در زندانیان
محمد حمزه لو
اداره كل زندانهاي استان گلستان
.pdf | .ppt | .doc
امتیازدهی به این مقاله:


1390/05/26
نظرات شما (0)
خلاصه مقاله
محمد حمزه لو[*] اختلال نارسایی توجه/فزون کنشی[1] (ADHD) یکی از رایج ترین اختلال های عصب-روانشناختی شناخته شده در کودکان و نوجوانان است. این اختلال یک نشانه یا دسته ای از نشانگان است که شامل مشکل در توجه، مشکل در تمرکز، کنترل ضعیف تکانه ، حواس پرتی ، بیش فعالی، بی قراری و مشکلات رفتاری است. میزان شیوع آن بین 3 تا 7 درصد برآورد شده است و با سه نشانه اصلی مشکلات مزمن در کنترل توجه، فزون کنشی و تکانشگری مشخص می شود ( DSM-IV-TR[2]، 2000). هر چند که در سالهای اخیر این سه نشانه در قالب دو بعد رفتاری مجزا شامل نارسایی توجه و فزون کنشی/تکانشگری نشان داده شده است (بارکلی، 1997). با توجه به این دو بعد در DSM-IV-TR  سه زیر ریخت متفاوت برای این اختلال در نظر گرفته شده است: زیر ریخت غلبه با نارسایی توجه[3]، زیر ریخت غلبه با فزون کنشی/تکانشگری[4]، و زیر ریخت ترکیبی[5]. این نشانه های رفتاری معمولاً در اوایل کودکی و به ویژه قبل از 7 سالگی نمایان می شوند و در بیشتر مواردی که در موقعیت های بالینی مشاهده شده است تا اوایل نوجوانی نسبتاً پایدار می مانند (DSM-IV-TR، 2000). سیر و پیش آگهی سیر و پیش آگهی این اختلال بسیار متغیر است و نشانه ها ممکن است تا نوجوانی یا بزرگسالی تداوم یابند (سادوک و سادوک، 1387). برخلاف آنچه تاکنون تصور می شد علائم بالینی این اختلال در بزرگسالان عمدتا از بین نمی رود و در آنها شیوع زیادی دارد، اما چون علائم این اختلال در افراد بالغ به روشنی علائم در کودکی نمی باشد، غالبا تشخیص داده نمی شود. این اختلال به ویژه برای دانشجویان مبتلا، مشکلات بسیاری را در زمینه های عاطفی، اجتماعی، تحصیلی و شغلی ایجاد می نماید. بزرگسالان مبتلا به این اختلال باید در دوران کودکی پاره ای از علائم بالینیADHD را داشته باشند. آن ها به عنوان بزرگسال نیز باید علائمی از جمله بیش فعالی حرکتی، نارسایی توجه، رفتارهای تکانه ای، ناتوانی در اتمام تکالیف، سازماندهی ضعیف، عملکرد تحصیلی ضعیف، احساس نگرانی، احساس ناامنی، حرمت نفس ضعیف، حافظه ضعیف، احساس ناامیدی، فراموشی فعالیت های روزانه، تصمیم گیری آنی، صحبت کردن افراطی، صحبت دیگران را قطع کردن داشته باشند. افزون بر این، آن ها بی ثبات و تکانشی و همواره «آمادة تکاپو» هستند و قادر به شرکت در فعالیت های تفریحی بی سر و صدا همچون پازل و مطالعه نیستند. اغلب گوش نمی دهند و به نظر می رسد که نمی توانند تا پایان به آموزش ها و پروژه ها توجه کنند. از بی نظمی و فراموشکاری آنان شکایت های فراوانی می شود. بیماران بزرگسال (بچه هایی که با این اختلال بزرگ شده اند)، در بزرگسالی هم علائمی دارند که نشان می دهد آنها هنوز هم بیش فعال هستند. به اینصورت که نمی توانند آرام بنشینند، خوششان نمی آید بدون فعالیت باشند و آرام گرفتن برایشان مشکل است. بعضی فقط وقتی احساس راحتی می کنند که برنامه شان را طوری تنظیم کنند که دائماً فعالیت جسمانی زیادی داشته باشند. آن ها به جای نشستن ترجیح می دهند بایستند. مرتباً در حین انجام کار سراغ کار دیگری می روند، و اگر به زور وادار به کم تحرکی و آرامش شوند ممکن است دچار اضطراب شوند. شیوع شیوع اختلال ADHD در بزرگسالان از طریق مطالعات طولی که کودکان مبتلا به ADHD را تا بزرگسالی پیگیری کرده اند، به دست آمده است. نتایج چند مورد از این پژوهش های طولی نشان دادند که این اختلال عموماً در طی دوران رشد پایدار بوده و در 30 تا 70 درصد موارد نشانه ها تا دوران بزرگسالی نیز تدوام می یابد (به نقل از بارکلی، 2008؛ سادوک و سادوک، 1387؛ سوبانسکی، 2006). از اوایل دهه 1990 این اختلال به عنوان یک اختلال رسمی در بزرگسالان پذیرفته شد (بارکلی، 2006)، اما هنوز اطلاعات کمی درباره  میزان شیوع این اختلال در بزرگسالان وجود دارد. درمطالعه ای که اخیراً با نمونه بسیار بزرگی از جمعیت بزرگسال در ایالات متحده انجام شده است، شیوع این اختلال را 5 درصد در بزرگسالان برآورد کرده است (بارکلی، 2008). همچنین پژوهش ها مختلف میزان بروز این اختلال در بین دانشجویان را بین 2 تا 8 درصد برآورد کرده اند (ویانت و دپائول، 2006) در پژوهشی که توسط عربگل، حیاتی، حدید (1383) در بین دانشجویان دختر دانشگاه شهید بهشتی انجام شد میزان شیوع این اختلال را 3.7 درصد برآورد کردند. همچنین در پژوهش دیگری که توسط بخشانی، رقیبی و بابایی(1388) در بین دانشجویان دانشگاه سیستان و بلوچستان انجام شد میزان شیوع نشانه های نارسایی توجه 9.7 درصد، فزون کنشی 7.9 درصد و تکانشگری 6.7 درصد برآورد شد که نشان از میزان بروز بالای این اختلال در جمعیت بزرگسال می باشد. پژوهش های کمی در دسترس می باشد که زیر گونه های این اختلال را در گروه بزرگسالان   کارشناس ارشد روانشناسی عمومی – زندان گرگان[*] [1] . Attention Deficit\Hyperactive Disorder   [2] . Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM-IV-TR)      [3] . ADHD predominantly inattentive subtype (ADHD-I) [4] . ADHD predominantly hyperactive/impulsive subtype (ADHD-H)              [5] . ADHD combined subtype (ADHD-C)        
متن کامل مقاله
تعداد بازدید از این صفحه: 503